بچه تخس

من خودم آدم شلوغیم . آدمایی که با من برخورد داشتن دیدن که کمتر پیش اومده بتونم جایی ساکت بشینم. اما با تمام این اوصاف بچه که بودم هر قدر تو خونه شلوغ می کردم عوضش جایی می رفتیم خونه ی کسی خیلی حرف گوش کن بودم.

نمی دونم چند در صد آدما عین منن ، با اینکه خودم شلوغم اما فکر نمی کنم در حدی باشه که مزاحمت برای کسی ایجاد کنم . یعنی بالاخره شلوغ کردن هم جا و مکان داره دیگه . من خودم جایی باشم که همه با هم حرف بزنن و هر کی صداش رو آسمون باشه بلند بلند حرف بزنه بدم میاد. از این نوع شلوغی که سرسام آوره متنفرم . حالا این وسط یه بچه ی تخس هم هی جیغ جیغ کنه ، وای روان آدم پاک می شه . یعنی من خودم در برابر بچه های تخس نق نقوی جیغ جیغو کنترل ندارم و وقتی هم خودم رو کنترل می کنم که چیزی نگم بشدت اعصابم داغون می شه و اصلا نوار مغزیم در اون لحظه می شه این شکلی ))))))

حالا اصل مطلب  اینکه ما دیروز یه مهمونی داشتیم که این دختر بچه ی 3 سالش رو اعصاب بود. یعنی نق نقو من اینو می خوام من اونو می خوام. اول که دستور فرمودن می خوان کارتون ببینن کارتون براش گذاشتیم با صدای بلند شروع کرد کارتون دیدن و صداشو کم هم می کردیم جیغش می رفت هوا بعد حرفم می زدیم می گفت ساکت باشین من دارم کارتون می بینم و تمام این حرفا رو با نهایت بی ادبی و جیغ جیغ و با صدای انتهای بلند می زد . یعنی این وقتی جیغ می کشید قیافه ی من دیدن داشت که چطوری جلوی خودمو می گرفتم که خفش نکنم )))) بعد مادرش هیچی نمی گفت بهش !!!!!!!!!

خب ، به مرحله ی تربیت بچه نرسیدی ؟ سنت کمه حوصله بچه نداری ؟ وقت تربیت بچه رو نداری؟

دهنت سرویس ، بچه دار نشو ! حالا بچه دار شدی بچت انقدر تخس شده نرو مهمونی ، خب حالا داری می ری مهمونی یه روز بچه رو بذار پیش یه نفر خودت تنها برو .

به خدا مردم اعصاب و روان درست حسابی ندارن ها اگه با پشت دست تو دهن بچت کوبوندن نگی چرا ها ؟!؟!؟